A NOSA INSPIRACIÓN:

"Canta, deusa, a cólera do pélida Aquiles..." "Has de cantar, meniña gaiteira..." A través deste blog queremos amosar o que aprendemos sobre a terra que pisamos con maiúsculas (vista desde lonxe, a Terra) e con minúsculas (vista moi de perto, cos seus bichiños e floriñas), a través dos cinco sentidos, saboreando alimentos ou escoitando música, aprendendo oficios ou practicando deportes, pero sempre, sempre, "Cos pés na terra" ...

mércores, 15 de xaneiro de 2025

EVA CASTIÑEIRA, COS PÉS NA TERRA


 

Esta muller que vedes aquí chamábase Eva Castiñeira. Vivía en Agranzón, unha aldea moi perto de aquí, coa súa familia. Sempre lle gustou tocar a pandeireta e cantaba moi ben, así que cando había festa tocaba con dúas veciñas mais e a súa propia irmá, Engracia, mentres a xente bailaba. 

Co tempo, Eva emigrou para traballar na Coruña. Vivía nun pequeno lugar chamado San Pedro de Visma, que agora cadra perto do Estadio de Riazor. 

A transmisión oral das cantigas tradicionais tamén forma parte da nosa vida na terra: falan do traballo diario, da relación entre os veciños, do compañeirismo e da amizade. 

Para achegarnos a ela, imos escoitar unha peza gravada hai xa moitos anos. 


EVA CASTIÑEIRA, COS PÉS NA TERRA

  Esta muller que vedes aquí chamábase Eva Castiñeira. Vivía en Agranzón, unha aldea moi perto de aquí, coa súa familia. Sempre lle gustou ...